İbadetlerin Yaratıcı Nezdindeki Mahiyeti ve Ruhla İletişim Kurmadaki Önemi

                             İbadetlerin Yaratıcı Nezdinde 

                 Mahiyeti ve Ruhla İletişim 

                      Kurmadaki Önemi

             Çoğumuzun aklına gelmiştir: “Kutsal kitaplarda emredilen ibadetin Yaratıcı için Önemi Nedir veya Yaratıcı neden ibadet etmemizi emretmiştir?” 

             Aslında bu soru çok sakat bir soruymuş gibi görünse de bloğumu takip eden biri için çok önemli ve cevaplanabilecek bir sorudur. İbadetler esnasında eğer yeterince huşu içinde yapabiliyorsak ibadetimiz aslında Elest Bezminde uykuda olan ruhumuzla tek etkileşim kurma yolumuz olabilir. Bu yönden düşündüğümüzde ruhumuzun kontrol ettiği Çoklu Evrenler'deki sonsuz farklı bedenin yaşamlarının her biri ruhun kontrolü altında olsa da bu bedenlerin yaşarken ruha geri dönüt verme yolunu ibadetler olarak düşünebiliriz. Bu yönden bakınca aslında Yaratıcı ibadet etmemizi bizim kendi menfaatimiz için emretmiştir diyebiliriz. 

               Bu yolla aslında ruhun anlık olarak dünyalarımızdan haber almasını sağlayarak hesap verilebilirlik oranını artırırız ve ruhun ahirette Allah'a hesap vermesi için ona bilgi aktarımı yaparız. Aslında ruhlar şu an yaşadığımız dünya hakkında hiçbir şey bilmez bizler Yaratıcı’nın emrettiği sıklıkta ona dünyamız hakkında bilgi veririz ki o da ahirette uykusundan uyanınca Yaratıcı’ya hesap verebilsin. Eğer ibadet etmezsek bu kâinat hakkında bir şey bilemeyecek olan ruhumuz ahirette Yaratıcı’ya hesap veremez ve sonsuzlukta kaybolur. 

              Yani aslında ibadet etmemizi Yaratıcı kendisi için değil de ruhumuza bilgi aktarımı yapabilmemiz için bizlere TAVSİYE ETMİŞTİR. Eğer ibadet etmezsek ruhumuz ahirette uyanınca kendisine sorulan sorulara cevap veremez ve sonsuzlukta kaybolur. Bu da Cehennem dediğimiz mevhumdur. 

 

              Cennet ise aslında düzenli ibadet edip her ibadetini Allah'tan korkarak yapan kişilerin ruhlarının ahirette uyanınca yaşanılan kainat hakkında bütün sorulara cevap vererek Sırat Köprüsü metaforundan rahatça geçerek sonsuzlukla bir arada yani Allah'ın Varlığı içindeki bir parça olarak yaşamını sürdürmesidir. 

            Benim düşüncem bu şekildedir lütfen yorumlarınızı belirtin.

Yazan: Emre Pelit