Günümüzde Çevresel Etkenlerin Zihin Yapısında Oluşturduğu Değişimler

 

                            Günümüzde  Çevresel   Etkenlerin

                     Zihin Yapısında Oluşturduğu 

                                      Değişimler

       Günümüzde birçoğumuzun bildiği gibi eskiye nazaran pek çok şey değişmiştir. Bunun biz insanlarda herhangi bir değişikliğe yol açmaması düşünülemez. Mesela günümüzde insanlar her ne kadar neyin buna sebep olduğunu fark etmeseler de geçmişe nazaran inanılmaz derecede yalnızlaşmışlardır. Bu yalnızlıklarını gidermek için kitap okuma gibi etkinliklere yönelmişlerdir. 

       Eskiden herkes topluma fayda sağlama amacı etrafında birleşirken günümüzde kendisi için yaşayan insanların sayısı oldukça artmıştır. Bireyler kendi varlıklarını değersiz gördükleri için kendileri için yaşadıkları dünyada artık sadece zaman öldürmeye gayret etmektedir. Böyle olunca da bireyler hayatı anlamsız görürler. 

      Elbette ki bu durum zihinsel yapıda da değişmelere sebep olur. İnsanlar çok daha durağanlaşmıştır. Artık fikir üretimi yavaşlamıştır. Belki geçmişteki teknik bilgi bu kadar gelişmemişti ama insanların düşünme kapasitesi çok daha gelişkindi. 

       Günümüzde insanların ekseri çoğunluğu akıllarını ya hiç kullanmıyor ya da minimal düzeyde hayatta kalacak kadar kullanıyor. Bu durumda beyin yapısı çok fazla sayıda yeni nöron üretemez. Beyinlerimiz aslında gittikçe küçülüyor çünkü yeni nöron üretimi yeterli değilken ihtiyaçlar artıyor.   

      Dolayısıyla beynimizin yeterlilik derecesi giderek azalıyor. Bu konuda yapılabilecek en mantıklı çözüm yolu kişiye göre değişmekle beraber kimileri için kitap okumak, kimileri için ise matematiksel işlem yapmak veya bulmaca çözmek olabiliyor.

      Sonuç olarak insanlar yalnız olmadıklarını fark ederlerse bu hem beyin gelişimi hem de vazgeçmişlik hissi için çözüm olabilir. Yaratıcı kitabında “Allah her zaman kullarıyladır.” sözünü boşa etmemiştir. İnsanların zihinsel gelişimlerini eksiksiz devam ettirmeleri için demiştir. Umulur ki fark edenlerden oluruz.

         

 Yazan: Emre Pelit