GÖKYÜZÜNDEKİ KUSURSUZ AHENK

                                               

                          

                  GÖKYÜZÜNDEKİ KUSURSUZ AHENK

Bilindiği üzere gök cisimleri tam manasıyla küresel değildir. Yani geoid benzeri birçok farklı şekil alabilmektedir. Bunun sebeplerine gelince iç çekirdeklerinin düzensiz manyetik çekim oluşturması gibi pek çok sebep sayılabilir. Peki sizce bilinen en küresel şekil arz eden gök cismi hangisidir ve kusursuz küresellik diye bir şey mümkün müdür?

Önce 2. soruyu cevaplayarak başliyim; Hayır, kusursuz bir küresellik kütlece en büyük olan yıldızlar için bile teorik olarak mümkün değildir. Buna en çok yaklaşan yıldız gözlemlenebildiği kadarıyla Andromeda galaksisinin orta-dışında bulunan Vega yıldızıdır. Belki aklınıza gelmiştir, neden Vega buna bu denli yaklaşabilmiştir? Şöyle ki galaksinin merkezindeki karadelikten oldukça uzak olduğu için kendi iç çekirdeği dışında ona manyetik çekim uygulayan çok bariz bir kuvvet noktası yoktur ve yıldızın çekirdeği ağırlıkça yıldızın kümülatif ağırlığının çoğunu oluşturur. Bu yüzden çekirdek önce kendi küreselliğini sağlayıp sonra da kendisinden başka çok bariz bir kuvvet bulunmayan yüzey kısımlarını bütünlükçü bir şekilde kendi etrafında toplar. 

Bilindiği gibi gök cisimleri şu denkleme göre bütünlüğünü sağlar:

g = G*M/r^2     ile bulunur ve buradaki M yıldızın kütlesiyken r yıldızın merkezi ile yüzeyi arası uzaklık ve G ise net bir formüle bağlı olmayıp gözlemler yoluyla bulunabilen evrensel çekim sabitidir.

Ama yıldızların kütle merkezleri ile ağırlık merkezleri aynı noktada değildir ve bu yüzden tam küresel bir şekilde görülmezler. Bunun temelinde yatan sebep Big Bang’den sonraki genişleme sürecinin tam bir homojenlikte olmamış olmasıdır. Buradan da ulaşılacak sonuç evrenin tam olarak küresel bir şekil arz etmediği olmalıdır. Yani anlaşılması için aslında evrenin kuzey-güney uçlarının uzaklığı doğu-batı uçlarının uzaklığından farklıdır diyebiliriz. Yani buradan çıkan sonuç evrenin aslında o kadar da kusursuz bir geometrisi yoktur. 

Ve sonuç olarak bizim evrenimizin kusursuz olmadığı anlaşılacağı için unique (TEK) olmadığı da anlaşılabilir. Böylece Paralel Evrenler’in teorik olarak somutlaştırılması mümkündür ve hatta bu artık teorik olmaktan çıkıp bilimsel bir veri halini almıştır. Peki nasıl gidilebilir? Solucan delikleri aslında sadece bir teori olmaktan öte bu evrenden çıkış yoludur. Nasıl mı? O da başka yazıya artık.

Hazırlayan: Emre Pelit